YAZILAR Yorumlar FEEDBURNER

KOPYA ÇEKMEK (1)

Gönderen Harun 31 Oca 2008


İNTERNETTEN HARMANLADIĞIM YAZILARI (KOPYALA YAPIŞTIR:)) VERİYORUM. BİR İKİ GÜNDEN BENDE KENDİ DÜŞÜNCELERİMİ
KOPYA ÇEKMEK 2 BAŞLIĞI İLE YAZACAĞIM.

Kopya çekmek üzerine

Ortaöğretimde yarıyıl tatili başladı. Üniversitelerin birçoğunda da derslere ara verildi. Bu fırsattan yararlanarak öğrenci kardeşlerimi yakından ilgilendiren bir konudan söz etmek istiyorum: Kopya.
İçinizde sınavlarda kopya çekmemiş olan var mı? Vardır mutlaka, ama sayılarının çok fazla olduğunu sanmıyorum. Kopya çekmek, ne yazık ki, Türkiye'deki eğitim sürecinin geleneksel bir parçası, öğrenci alt - kültürünün vazgeçilmez öğelerinden birisi.
Ben AFS'yle Amerika'da bir liseye öğrenci olarak gidinceye kadar kopya çekmenin evrensel bir olgu olduğunu düşünüyordum. Türkiye'deki lisemde o kadar yaygındı ki, başkalarının kopyasız yaşayabileceğini düşünemiyordum bile.
Gittiğim 'high school'da girdiğim ilk sınavda, öğretmen sınav sorularını verdikten sonra sınıftan çıkınca şaşırıp kaldım. Bunun kopya çekmeye niyetli öğrencileri yakalamak için kurulmuş bir tuzak olduğunu düşündüm. Ama hayret! Öğretmen sınavın sonuna kadar geri gelmedi ve tek bir kişi bile kopya çekmeye kalkışmadı.
Türkiye'deki sınıfımdaki dehşetengiz kopyacıları düşündüm. Mahalle arkadaşım Rahmi sınavdan günlerce önce 'palamut'ları hazırlamaya başlardı. Kitaptaki her konuyu inci gibi yazısıyla ince şerit şeklinde kesilmiş kâğıtlara yazar, sonra onları rulo yapıp lastikli bir sistemle koluna yerleştirirdi... İkinci elden kopya çekmeyi uman bir grup arkadaş da sınav sırasında ona nazır bir yer sotelemeye çalışırdı!
Rahmi kopya hazırlamak için harcadığı zamanı, ders çalışmaya harcasaydı okulu birincilikle bitirirdi, eminim. Ama kopya çekerek hep çift dikiş gitti ve üç yıllık liseyi altı yılda bitirdi!
Gene de, kopya çekme becerisi yüzünden öğrenciler arasında bir efsane gibi saygı görürdü. Onu ayıplayana hiç rastlamadım.
Yıllar sonra, bu yaklaşımın Türkiye'deki etik sorunlarının birçoğunun temelinde yattığı aklıma geldi. Amerikan okulunda kopya çekmek bir çeşit ahlaksızlık sayılıyor, öğrenciler tarafından da ayıplanıyordu. Nitekim, kopya çekmenin İngilizcesi 'to cheat', yani 'hile yapmak'tı. Hile yapmak her alanda olduğu gibi burada da ayıptı. Oysa, 'kopya çekmek' terimi bunun yanında çok masum kalıyordu.
Türkiye'de kopya çekmek öğretim sürecinin iflah olmaz bir özelliği sayıldığından, hocalarla öğrenciler arasında müthiş bir çekişme yaşandığını bilirim. Hoca her ne pahasına olursa olsun kopya çektirtmemeye çalışır, öğrenci ise çekmeye...
Ben hoca olduktan sonra bu kötü çekişmeye taraf olmamaya çalıştım. Ama gene de akıl almaz kopya yöntemleriyle karşılaştığım oldu. Örneğin, iki öğrencinin bir kitapla ilgili değerlendirme ödevi, kelimesi kelimesine aynıydı. Belli ki, ikinci öğrenci birinciden kopya çekmişti. Gelin görün ki, ilk öğrenci de kitabı hiç okumamış, atmasyon bir şeyler yazmıştı! Atmasyonun kopyası pek komikti!
Bir başka ödevi okurken baktım, cümleleri anlayamıyorum; şizofrenik söylemin bahçelerinde dolaşıp, Türkçenin sınırlarını zorluyor. Bir üniversite öğrencisinin Türkçesi nasıl bu kadar kötü olabilir diye düşünürken nedenini keşfettim: Bir öğrenci kitabı okuyup, ödevi yazmış; ikincisi, cümleleri elinden geldiğince değiştirerek kopya çekmiş; ödevini okumaya çalıştığım üçüncü öğrenci de, bu kopyayı alıp onun cümlelerini değiştirmeye çalışmış. Ve ortaya bu anlamsız söz yığını çıkmış. Tavşanın suyunun suyunun suyu hikâyesi...
Bazen, gündelik hayatımızı tatsızlaştıran birçok etik sorununun kökenlerinde kopya çekme alışkanlığımız olduğunu düşünüyorum. Ama ne yapılması gerektiğini bilmiyorum. Bilen söylerse memnun olurum.Haluk ŞAHİN

Siz hiç kopya çektiniz mi?

Hayır , hiç çekmedim ama, öğrencilik hayatım boyunca hep kopya verdim. llkokulda da verirdim. Murgul'da ortaokulda kopya verir­ken bir keresinde yakalanmış, imtihanın iptal edilmesine neden ol­mustum.

Kopya çekmek ögrenci kültürünün bir parçasıydı sanki çünkü, veren de, çeken de ögrenciler arasında itibar görürdü. Bunun hiç de normal bir şey olmadığını lise son sınıfta, ABD' de anla­dim. Orada, yanlarında kaldığım ailenin çocuğu ile aynı sınıftaydık ve bir matematik imtihanında ben tüm sorulari çözdükten sonra, ona da kopya vermeye yeltendim ve reddedildim.Besim TİBUK


Doğulu muyuz, batılı mıyız?

Doğu ülkelerindeki insanların büyük kısmı da (özellikle Ortadoğu’dakiler) Türkiye’yi kendi öz kimliğiyle ve tarihiyle ters düşmüş, modernlik adına batıya yaranmaya çalışan, onun kopyası olmaya çalışan fakat beceremeyen bir ülke olarak görüyorlar. Şimdi diyeceksiniz ki, onlar çok mü mükemmel? Tabii ki değil, ama ortaya sürdükleri düşüncelerde bence haklılık payı da var.

Batılı olacağız diye batılıların dış görünüş adına yaptıkları hemen hemen herşeyi kopya etmişiz. Ama batılıları batılı yapan en önemleri ögeleri unutmuşuz. Veya başka bir deyişle isimize gelmediği için almamışız. Şimdi eğri oturalım, doğru konuşalım. Acaba nüfusumuzun kaçta kaçında sağlam bir iş ahlakı, çalışma disiplini, çalışma düzeni var? Ben ABD’ye ilk
geldiğimde buradaki sistem beni çok etkilemişti, şimdi biraz kanıksadım herhalde. Burada o kadar sağlam bir hayat düzeni var ki, çok beceriksiz biri bile başa gelse, sistem kendi kendini tamir edip, çalışmaya devam ediyor.

Amerikalılar, ders zamanı veya iş zamani, işlerini en güzel şekilde yapıyorlar. Nasıl yapsam da kaytarsam, nasıl etsem de işimi kısa kessem gibi bir düşünceleri yok. Herkes iş saatinde işini en mükemmel şekilde yapmaya çalışıyor. Kapıcısından veya çöpçüsünden, en tepedeki yöneticisine, profesörüne, iş adamına kadar çok sağlam bir iş disiplinine sahipler.

Öğrencilerin büyük çoğunluğu da ders zamanı derslerine büyük bir azimle çalışıyor. Kopya çekeyim, şuradan buradan geçireyim, kısa yoldan dersi geceyim derdinde değiller. ABD’deki üniversite öğrencilerinin büyük çoğunluğu için kopya çekmek çok büyük bir ayıp olarak algılanıyor. Öğrenci kopya çekmeyi bir zillet olarak görüyor. Sınav sırasında gözetmen, kahve almak için kafeteryaya gitse bile öğrenciler kendi kendilerine sınav sorularını yapmaya devam ediyorlar. Eğer kopya çekmeye teşebbüs eden birisi olursa, çok ağır bir disiplin cezasına çarptırılıyor. Hem kopya çeken hem de kopyayı veren için suç teşkil ediyor. Suçu siciline işleniyor. İleride iş ararken, başka bir okula başvururken veya kariyerinden basamak atlarken ona çok büyük bir engel oluşturuyor.

Bazı derslerde hocalar “take home exam“ verirler. Bu, biraz uzunca bir sınav olur, bazen 1 gün bazen de 10 gün süre verirler. Bu süre içinde öğrenci, kendisine verilen sınav sorularını yapıp teslim eder. Kitaplara ve benzeri kaynaklara başvurması serbesttir. Genelde bu sınav soruları biraz zor ve uzun olur. Ama çalışkan bir öğrenci için sorun teşkil etmez. Herkes kendi sınav kağıdını alır, delikanlılar gibi uğraşır, didinir, çabalar ve yaptığı kadarını teslim eder. Hak ettiği notu da paşalar gibi alır. Başı dik, alnı açık bir şekilde insan içine çıkar.

Ben de bir keresinde bir derste böyle bir sınava girmiştim. Hoca sınav sorularını verdi, “birbirinize bakmayın“ bile demedi. Ben sonra Amerikalı bir arkadaşa dedim ki “istersen sınavdan önce bir kere cevaplarmızı karşılaştıralım, soruyu iyice anlayıp anlamadığımı öğrenmek istiyorum“. Arkadaş da bana “bence böyle yapmasak daha iyi olur, kopya çekmek gibi olur“ dedi. Ben de hayranlık ve şaşkınlıkla “doğru söylüyorsun“ dedim. Ben Türkiye’nın en gözde üniversitesinde öğrenciyken bile, arkadaşlarımın azımsanmayacak bir kısmı ödev geçirme konusunda birbirleriyle yarışırlardı. Dürüst bir özeleştiride bulunmak gerekirse, ben de bundan epey etkilenmiştim. Ama ABD’ye gelip de buradaki ortamı görünce, aslında ne kadar küçük düşündüğümüzü anladım. Günlük işlerimizi yaparken, kaytarmak ve kısa yoldan işi becermek adına, aslında uzun vadede kendimize çok büyük
zararlar veriyoruz.

İşin güzel tarafı, batı ülkelerinde öğrencilere kopya çekmeme ve aşırmama o kadar güzel aşılanmış ki, büyük kısmı bunu ileride de devam ettiriyor. Bizde maalesef bu şuur yok. Gerek okulda gerekse iş hayatında kısa yola başvurmayanlar, kaytarmayanlar, birçok zaman “enayi“ olarak görünüyor ve hatta alay konusu oluyorlar. Ama aslında millet olarak biz kendimize zarar veriyoruz. Bundan 60 sene önce bombaların altında kalmış, yerle bir olmuş Almanya ve Japonya, bugün Dünya’nın en gelişmiş, kalkınmış, müreffeh, üretken ve çalışkan milletleri olurken, 83 sene önce Cumhuriyet’le yeni bir tarih sayfası açan biz, yerimizde saymışız, belki en fazla birkaç arpa boyu yol kat etmişiz. Bunda kabahat hepimizin. Her çekilen kopyanın, her eksik yapılan işin, her rüşvetin, her adam kayırmanın, her tutulmayan sözün, her israf edilen kaynağın faturasını biz, fakirlikle, geri kalmışlıkla, cahillikle ödüyoruz.Vahit SAMETOĞLU

Suç: Ekonomi Ve Karakter II

Ben üniversitede okurken sınav sonunda her öğrenci, sınavın sonuna, “Honor Code,” yani “Şeref Kodu” denilen, sınav sırasında kopya çekmediğine dair yemin eden bir yazı yazardı. Hiç öğretim üyesi gezmezdi sınav sırasında. Sınav salonunda kalmak bile zorunlu değildi. Ve öğrencinin kopya çekmesi en yüz kızartıcı suç sayılırdı. Hukuk fakültesinde bu “Şeref Kodu” yoktu. Profesörler sınav sırasında salonu kesinlikle bırakmazlardı. Bence bu “güvensizlik”, psikolojik olarak kopya çekmeye daha yatkın bir ortam yaratır, çünkü insanlar kendilerinden beklenti azaldıkça, başkasına güç verildikçe, daha az utanırlar ve yaptıkları için daha az sorumluluk alırlar. “Profesör görmedi” deyip kopya çekmek, sadece akranları arasındayken kopya çekmekten daha kolaydır diye düşünüyorum.Sanem ÖZDURAL

73 TIP ÖĞRENCİSİ ÜZERİNDE YAPILAN ARAŞTIRMADAN ÇEŞİTLİ BİLGİLER


kopya çekmek üzerine araştırma
kopya çekmek üzerine araştırma
kopya çekmek üzerine araştırma
kopya çekmek üzerine araştırma
kopya çekmek üzerine araştırma
kopya çekmek üzerine araştırma
kopya çekmek üzerine araştırma Kaynak

| Bu yazıyı arkadaşına gönder

0 SİTE YORUMLARA KAPATILMIŞTIR